Polaroid revival

Voor een bruiloft aanstaande donderdag heb ik eindelijk weer pakjes polaroids besteld. Eigenlijk een medium dat ik te weinig gebruik gezien het feit ik er heel veel plezier uit haal. Waarom zijn en blijven polaroids eigenlijk zo mooi om mee te fotograferen? Een deel is natuurlijk de spanning van het wachten op het verschijnen van de afbeelding, ik fotografeer graag composities van bloemen of vreemde dingen en architectuur. Vaak mislukken de foto's door de belichting of omdat ik de camera dan toch net iets lager of net iets hoger had vast moeten houden (de zoeker zit op een totaal gekke plek bij de nieuwere modellen dus je hebt niet echt door wat er precies bij op komt). En dan probeer ik het gewoon opnieuw of moet ik het opgeven omdat het ook best kostbaar is. Het magische van het ontwikkelen en het directe ervan blijft speciaal. Een afbeelding is ook gelijk tastbaar en heeft een eigen leven doordat je er zo weinig van in de hand hebt. Heel fijn als tegenhanger van mijn fantastische Mark III (met top lensjes moet ik toegeven) en daarom gaan jullie ze ook veel vaker zien! 

de bloemen in deze foto zijn van Mon Fleuri en het roze vaasje is afkomstig uit de collectie van Lenneke Wispelwey